Bob Dylan trad afgelopen zondag op in de Heineken Music Hall en hij was in bloedvorm. Hij had er echt zin in (maakte hij echt huppelpasjes achter zijn orgeltje?). Twee uur lang speelde hij op zijn Hammond orgel en kraste zijn stem als vanouds. Zo nu en dan kon je er zelfs iets van verstaan. Vooral de oudere nummers had hij voorzien van een nieuw, nogal laid back, arrangement, waardoor je soms pas halverwege het nummer door had welk nummer hij nu weer speelde. De band was fenomenaal en vooral de drummer geweldig. Al met al een zeer geslaagd avondje…